Ocena wątku:
  • 0 Głosów - 0 Średnio
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
praca, zarobek, ryzk, dunja
#1
Pracować jest ibadetem

(ibadet- czyny, poprzez które okazuje się posłuszeństwo Allahowi, czci się Allahu teala; dla Allaha unikanie haram, spełnianie nakazów, modlitwa salat, post, zekat, hadżdż, sadaka, zikr itp.)

Dla mumina pracować jest ibadetem. Jednak pracowanie niewierzącego nie jest ibadetem. Błędem jest powiedzieć, że nie robi się modlitwy salat, ale się pracuje i to jest też ibadet. Dla tego, kto nie robi modlitwy salat pracować nie jest ibadetem.

Pracować, żeby nie być biednym, jest bardzo wartościowe.

Nasz Prorok (sallallahu alejhi we sellem), gdy podczas przywitania się z Hazrat Muazem uścisnął jego dłonie, powiedział:
- O Muaz, twoje ręce są w odciskach.
- Tak, Wysłanniku Allaha, kopię łopatą ziemię i dzięki temu zarabiam na utrzymanie rodziny.
Nasz Szlachetny Prorok pocałował Hazrat Muaza i oznajmił:
- Te ręce nie spali Piekło. (Tibjan)

Innego dnia jeden młody człowiek szedł wczesnym rankiem do pracy. Niektórzy z Sahabi uznali to za niestosowne. Tam znajdował się nasz Prorok, powiedział:
„Nie mówcie tak! Jeśli ktoś idzie do pracy, żeby jego rodzice i jego rodzina nie zaznała biedy, to każdy jego krok jest ibadetem. Jeśli idzie w intencji, żeby zarobione pieniądze przyniosły mu chwałę, zarobić sobie na przyjemności, to jest razem z szatanem”. (Taberani)

Jak widać pracowanie muzułmanina w dobrej intencji jest ibadetem. Jednak kafira i tego, kto popełnia każdy haram, nie jest ibadetem.
Powiedzieć, że nie ma potrzeby modlitwy salat, bo pracować jest też ibadetem, jest wielkim błędem. W ten sposób mówiący stanie się kafir. Ibadetem jest pracowanie w dobrej intencji przez muzułmanina, który wykonuje modlitwę salat i unika haram. (Kimya saadet)

2. Ryzk (ryzyk, dzienna dawka żywności, wszystko to, z czego codziennie się korzysta) został dla wszystkich przydzielony

Jak człowiek szuka swojego ryzk, taki i ryzk szuka swojego właściciela. Jest wielu takich biednych, którzy żyją lepiej i szczęśliwiej od bogatych. Allahu teala tym, którzy się Jego boją, są posłuszni nakazom religii, zsyła ryzk w niespodziewanym dla nich miejscu. Allahu teala, gdy stworzył ludzi, to jak przeznaczył dla nich życie, tak i przeznaczył dla nich ryzk.

Na ten temat hadis-i szerif głoszą:
„Allahu teala obdarzy wierzącego ryzk w nieoczekiwanym przez niego miejscu”. (I. Hibban)
„Bójcie się Allaha, by zyskać to, czego pragniecie, przylgnijcie do dobrych przyczyn. Nie zbilżajcie się do złych przyczyn! Nikt nie umrze, nim nie zyska przeznaczonego dla niego ryzk”. (Hakim)
„Jak śmierć was śledzi, tak i wasze ryzk was śledzi. Dla ryzk zniesiecie trudności. Postępujcie zgodnie z nakazami Allahu teala”. (Taberani)
„Kto zrobił sobie kapitał z lęku przed Allahem, ten zyska swój ryzk bez handlu i bez kapitału”. (Taberani)
„Gdybyście całkowicie zaufali Allahu teala, to zyskalibyście ryzk jak ptaki, które rankiem są głodne, a wieczorem wracają nasycone”. (Tirmizi)

Kto chce zyskać helal ryzk, ten powinien przylgnąć do tego powodów. Zarabianie pieniędzy powiększy majątek. Jednak nie powiększy ryzk. Ryzk jest niezmienny. Czyli został przedwiecznie przeznaczony. Ryzk nie jest związany z pensją, majątkiem, pracowaniem. Jednak z tego względu, że Allahu teala nakazał pracować, doprowadza do jego powstania za przyczynami. Prawo boskie jest takie. Jednak czasami, choć przylgnie się do przyczyn, może nie dojść do tego czynu. Albo może też powstać bez przyczyny.

Na ten temat hadis-i szerif głoszą:
„Kto chce mieć dużo ryzk, ten niech robi syla-i rahm (odwiedza najbliższą rodzinę)!”. (Buhari)
„O ryzk się nie martw! To, co zostało dla ciebie przeznaczone przedwiecznie, znajdzie ciebie.” (Isfehani)
„Najlepszy, najkorzystniejszy zikr jest robiony skrycie, zaś najlepszy, najkorzystniejszy ryzk jest ten, który jest wystarczający”. (Bejheki)
„Allahu teala temu kogo kocha, da ryzk wystarczający”. (Ebuszszejh)
„Kto zyskał swój ryzk, niech bardzo dziękuje Allahowi!”. (Hatib)

Rozdawanie ryzk zachodzi po porannej modliwtie salat. Zaś rozdawanie manewi (duchowych) ryzk jest po popołudniowej modlitwie salat. Powinno się starać nie spać o tych dwóch porach dnia! (El- Enwar)

Wypowiadać hamd oznacza okazanie wdzięczności, podziękowanie Allahu teala za dary. Powinno się wierzyć, że każdy dar pochodzi od Allahu teala. Allahu teala oznajmił Hazrat Musie:
„Kto wie, że dar, którym go obdarzę, pochodzi ode mnie a nie od niego samego, ten dokonał za ten dar szukur (wyraził swoją wdzięczność). Kto uważa, że jego ryzk pochodzi z jego pracy, nie uznaje, że pochodzi ode Mnie, ten nie okazał wdzięczności (podziękowania) za ten dar”. (Imam Gazali)

3. Pracować, żeby dużo zarobić

Do fard (obowiązków) należy pracować, żeby zarobić na utrzymanie rodziny i spłacić długi. Hadis-i szerif głosi:
„Zarabiać, pracując jest fard”. (Taberani)

Do mubah (dozwolone jest) należy pracować tyle, by zebrać pieniądze, które są potrzebne na roczne utrzymanie rodziny. Należy do mustehab, czyli dobrze jest, gdy pracuje się więcej, by zarobić na pomoc muzułmanom, prowadzenie dżihad. Hadis-i szerif głosi:
„Najlepsi z ludzi są ci, którzy są pożyteczni dla innych”. (Kudai)

Zarabiać na pokaz, żeby być wychwalanym jest tahrimem mekruh (mekruh bliskie haram, opuszczenie wadżib, popełnionie świadomie jest grzechem). Praca nie wpłynie na wzrost ryzk. Pracować jest środkiem, poprzez który zyskuje się przeznaczony dla siebie ryzk. Ryzk daje Allahu teala. Pracując powinno się przylgnąć do przyczyn. Przylgnięcie do przyczyn należy do sunny. (El-Ihtiyar)

W Świętym Koranie majątek nazywany jest hajir (korzystny, pożyteczny, dobry) i majątek jest chwalony. Na ten temat hadis-i szerif głosi:
„Przyjdzie taki czas, że człowiek będzie w stanie utrzymać swoją religię i swój dunja tylko dzięki pieniądzom”. (Taberani)

Nasza religia nie nazywa złem pieniądze, tylko miłość do pieniędzy.

Ibrahim (alejhisselam) pomimo, że był prorokiem i był daleki od czczenia bożków, modlił się: „O Panie, chroń mnie i moje dzieci od czczenia bożka”. Tutaj bożek określa miłość do pieniędzy. Znaczy, że miłość do pieniędzy upodobnił do czczenia bożka.
Na ten temat hadis-i szerif głoszą:
„Pójdzie na stratę ten, kto czci pieniądze”. (Tirmizi)
„Niech będą przelknięci ci, którzy są niewolnikami złota i srebra”. (Tirmiz

Hadis-i kudsi głosi:
Allahu teala oznajmił: „O dunja, bądź służącym dla tego, kto Mnie służy! A ten, kto tobie służy, niech będzie też twoim służącym”. (Ebu Nuajm)

Dunja jest haram i mekruh. Dunja oznacza też świat, majątek, bogactwo, ryzk.

Hazrat Imam Rabbani oznajmił:
„Dunja oznacza to, co ciebie odsuwa od Allahu teala. Jeśli myślenie o żonie, dzieciach, majątku, stanowisku jest do tego stopnia przesadne, zajmuje człowieka tak bardzo, że zapomina on o Allahu teala, to staje się dunja. Muzyka, gry, zabawy, (hazard, zły przyjaciel, zły film, złe książki i gazety), ponieważ nie przynoszą żadnej korzyści i zajmują, marnują czas, są nazywane dunja. Zyskać religię razem z dunja nie jest możliwe. Kto chce zyskać ahiret (życie wieczne) powinien zrezygnować z dunja\\\".

W dzisiejszych czasach całkowicie opuścić dunja nie jest łatwo. Powinno się przynajmniej starać, zaliczyć siebie do tych, którzy opuścili dunja. A to jest możliwe, jeśli w każdym czynie będzie się podporządkowanym islamowi. Szczególnie powinno się uważać na nakazy naszej religii dotyczące jedzenia, picia, ubrań, zakładania rodziny i urządzania domu.

Dunja jest miejscem, gdzie zarabia się na ahiret. Nie mówi się źle o miejscu, gdzie się zarabia. Mówi się źle o zarobkach haram. Z tego punktu widzenia powinno się patrzeć na hadis-i szerif, które określają dunja jako zło.
Hadis-i szerif głosi:
„Miłość do dunja jest głową wszystkich błędów”. (Hakim)
religia: islam
itikad: sunna
mezheb: hanefi
źródło wiedzy: Ilmihal Seadet Ebediyye, http://www.dinimizislam.com , http://www.hakikatkitabevi.com


Skocz do:




Kontakt | Islam Sunna | Wróć do góry | Wróć do forów | Wersja bez grafiki | RSS