Ocena wątku:
  • 0 Głosów - 0 Średnio
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
Dlaczego bidat jest grzechem
#1
Ehli bidat uważają sahih (prawdziwe) hadis-i szerif za wymyślone, krytykują uczonych islamskich i uważają, że w religii są braki. Starają się zmienić prawa i doprowadzić do nowych. Ehli bidat jest dumny z siebie.

Hazrat Imam Gazali wyjaśnił, dlaczego pycha, duma (kibir) jest większym grzechem od pozostałych grzechów słowami:
„Gdy wielkość należy tylko do Allahu teala, okazywanie pychy przez poddanego jest podobne do nałożenia korony króla przez niewolnika, który zasiada na jego tronie i rządzi. Oczywiście jest wielka różnica pomiędzy popełnieniem winy poprzez niespełnienie rozkazu władcy a zawładnięciem państwem poprzez siadanie na jego tronie i rządzenie. I tak okazywanie pychy nie jest taką samą winą jak niespełnianie nakazów Allaha, staje się wielkim grzechem, jakim jest uznanie siebie za bóstwo. Jest to powód, że bidat należy do większych grzechów niż kradzież, morderstwo. Grzeszący, morderca buntuje się nakazom Allaha, popełnia wielki grzech. Jednak ci, którzy doprowadzają do bidat, poprzez wprowadzenie nowych praw, okazują swoje niezadowolenie z Allaha, Jego Proroka i uczonych islamskich, sami starają się zapanować nad religią. Działając z imieniem Allahu teala i z imieniem Proroka (sallallahu alejhi we sellem), swoje poglądy przedstawiają jako religię i tym okazują swoje niezadowolenie z Nich. Dlatego też ehli bidat popełnia jeszcze większy grzech niż złodziej i bandyta. Właśnie z takich powodów jak ten, nasz Błogosławiony Prorok (sallallahu alejhi we sellem) głosił: Ja nie jestem jednym z nich, oni nie należą do mnie. Dżihad z nimi jest tak ważny jak dżihad z niewierzącymi”[1].

Hazrat Imam Rabbani[i] oznajmił: „Ehli bidat uważając, że wprowadzonymi zmianami poprawia religię i udoskonala ją, doprowadza do powstania bidat, stara się ciemięstwem bidat zasłonić nur sunny. Upiera się, że uzupełnia braki w religii. Nie wie, że religia nie posiada braków, jest doskonała. W Świętym Koranie w Surze Maide 3 powiadomione jest w tym znaczeniu: „Dzisiaj doprowadziłem do doskonałości waszą religię. Wykończyłem Moje ni’met (dar, dobro, miłosierdzie, szczęście, prawo) dla was. Jako religię wybrałem dla was islam”. Uważanie, że w religii są braki, uzupełnianie jej (według czasów pisanie nowoczesnych komentarzy i doprowadzanie do powstania różnych bidat) świadczy o niewierzeniu w ten święty ajet. Powinniście dobrze wiedzieć, że rozmawianie z ehli bidat jest wielokrotnie gorsze od przyjaźnienia się z niewierzącymi. Od ehli bidat powinno się uciekać tak, jak ucieka się przed potworem, żmiją[2].

O tym, że zakazane jest spotykać się i rozmawiać z ehli bidat, niektóre z hadis-i szerif głoszą: „Kto okazuje szacunek temu, kto robi bidat, ten pomaga zburzyć islam”[3]. „Od nich uciekajcie, żeby nie wprowadzili was w dalalet i fitne!”[4]. „Gdy zachorują, nie odwiedzajcie ich!”[5].
„Gdy ich spotkacie, nie pozdrawiajcie ich!”[6].
„Nie idźcie na ich pogrzeb, nie róbcie z nimi razem modlitwy salat!”[7].
„Kto doprowadzi do powstania jednego bidat, ten na pewno przed śmiercią doświadczy jego zła”[8].
„Starać się poznać naukę o islamie od ehli bidat jest jedną z oznak kyjamet”[9].
„Szatan doprowadza ehli bidat do tego, żeby robili oni dużo ibadet, bardzo płakali”[10].
„Traktuj srogo ehli bidat! Allahu teala jest im wrogiem”[11].

Hazrat Sejjid Abdulkadir Gejlani[ii] oznajmił: „W hadis-i szerif powiadomione jest, że: ‘Temu, kto ze względu na Allaha patrzy srogo na ehli bidat, Allahu teala wypełni serce iman i uczyni go bezpiecznym w tym, czego on się boi’. Fudajl bin Ijad, jeden z wielkich uczonych tasawwuf, oznajmił: ‘Allahu teala nie przyjmie ibadet tych, którzy kochają mówiących i robiących bidat i usunie z ich serca iman. Ma się nadzieję, że Allahu teala wybaczy tym, którzy nie kochają ehli bidat, jeśli mają oni nawet mało ibadet. Gdy napotkasz na ehli bidat, zmień drogę’. Sufjan bin Ujejne powiedział też: ‘Tym, którzy uczestniczą w pogrzebie ehli bidat, Allahu teala okazuje gniew aż do ich odejścia z tego pogrzebu’.”[iii].

Nie ma pożytecznych bidat. Wtedy to (niech Allahu teala chroni nas od takiej myśli) Allahu teala zesłałby religię z brakami.

Hazrat Imam Rabbani oznajmił: „Takie pożyteczne rzeczy jak szkoła, książka, które są dozwolone w naszej religii, nie powinno nazywać się bidat. Powinno się je nazywać sunnet-i hasene, czyli dobrymi rzeczami. Bidat, jeśli wyglądają nawet na pożyteczne, powinno się od nich wszystkich uciekać. W żadnym bidat nie ma korzyści. Obecnie, ponieważ serca sczerniały, niektórym bidat wygląda nawet na ładny, jednak w kyjamet zrozumiane będzie, że wszystkie one były szkodliwe. Hadis-i szerif[12] głosi: ‘Wszystko to, co zostało wymyślone w imię religii jest bidat, każdy bidat jest spaczeniem, każdy spaczony będzie też zaprowadzony do Piekła’.”

Jak nasz Szlachetny Prorok, Sahabi i do obecnych czasów uczeni islamscy robili modlitwę salat, ibadet, tak i w ten sam sposób powinno się je nadal robić. Usuwanie, wprowadzanie czegoś do religii jest zmienianiem religii. Poprzez wprowadzenie zmian w ibadet nie wykona się ich jeszcze lepiej. Pamiętając o hadis-i szerif: „Ci, którzy nie robią ibadet tak jak my, nie należą do nas”[13], powinno się bardzo uważać na to, żeby nie wprowadzać do ibadet dodatków lub z nich cokolwiek ujmować. Wykonywanie ibadet niezgodnie z sunną jest bidat. Z bidat niektóre są mekruh, inne haram, a jeszcze inne kufur.

[1] Dejlemi

[2] Imam Rabbani, Mektubat 260

[3] Taberani

[4] Muslim

[5] Ebu Dawud

[6] Ibni Madże

[7] Ibni Hibban

[8] Taberani

[9] Taberani

[10] Muhammed Masum, Mektubat-i Masumijje

[11] Ibni Asakir

[12] Buhari, Muslim, Ibni Madże, Nesai

[13] Miftah-ul dżenne



[i] Imam Ahmed Rabbani (1563-1626) urodził się w Serhend (Indie), jeden z największych uczonych islamu i weli, mudżeddid, mudżtehid, dwudziesty trzeci murszd-i kamil w silsile-i alijje. Znany jest imieniem Iman Rabbani (Rabbani znaczy uczony). Ponieważ jest mudżeddid drugiego tysiąclecia Hidżri, został nazwany Müdżeddid-i elf-i sani, a że połączył ahkam-i islamije z tasawwuf został nazwany Syla. Z tego względu, że pochodzi z rodu Hazrat Omara, został nazwany też Faruki, a że pochodzi z Serhend, nazywany jest Serhendi. Z tymi wszystkimi cechami nazywany jest: Imam Rabbani Mudżeddid-i elf-i sani Szejh Ahmed-i Faruki Serhendi. Jego dzieła to: Mektubat, Redd-i Revafıd, İsbatün-Nübüvve, Mebde' ve Me'ad, Adab-ül-Müridin, Ta'likat-ül-Avarif, Risale-i Tehliliyye, Şerh-i Ruba'ıyyat-ı Abd-il-Baki, Mearif-i Ledünniye, Mükaşefat-ı Gaybiyye, Cezbe ve Süluk Risalesi.

[ii] Sejjid Abdulkadir Gejlani urodził się w roku 1078 (H. 471) w mieście Gejlan (Irak), zmarł w roku 1166 (H. 561) w Bagdadzie. Należy do Sejjid i Szerif. Jest wielkim uczonym, słynnym ewlija. Jego przydomki to: Ebu Muhammed, Muhjiddin, Gaws-ul-a'zam, Kutb-i Rabbani, Sultan-ul-ewliya, Kutb-i a'zam. W naukach fikih i hadis był mudżtehid. Najpierw był w mezheb szafii, jednak później, ponieważ mezheb hanbeli zaczęła znikać, przeszedł do mezheb hanbeli i w ten sposób doprowadził do rozpowszechnienia się tej mezheb. Niektóre z jego wielu bardzo wartościowych dzieł to: Günyet-üt-Talibin, Fütuh-ul-Gayb, Feth-ur- Rabbani, Füyuzat-ı Rabbaniyye, Hizb-ül-Besair, Cila-ül-Hatır, El-Mevahib-ur-Rahmaniyye, Yevakit-ül-Hikem, Melfuzat-ı Geylani, Divanu Gavsi'l A'zam.

[iii] Gunje, czyli Günyet-üt-Talibin, dzieło Hazrat Sejjida Abdulkadira Gejlaniego.
religia: islam
itikad: sunna
mezheb: hanefi
źródło wiedzy: Ilmihal Seadet Ebediyye, http://www.dinimizislam.com , http://www.hakikatkitabevi.com


Skocz do:




Kontakt | Islam Sunna | Wróć do góry | Wróć do forów | Wersja bez grafiki | RSS