Ocena wątku:
  • 0 Głosów - 0 Średnio
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
prawa niemuzulmanow
#1
Krzywdzenie, zadawanie szkody majątkowi, obgadywanie, łamanie serca niemuzułmanow jest haram.Znęcanie sie nad niemuzułmaninem jest gorsze od znecania się nad muzułmaninem.Znecanie sie nad zwierzetami jest gorsze od znecania sie nad niemuzulmaninami. Poza wojną zamordowanie niewierzacego jest haram. Swiety hadis glosi: “kto zamorduje swojego znajomego, ten nie nalezy do wspolnoty. Tak samo jest,gdy zamordowany jest niewierzacym”. Kto ma na sobie prawa innych ludzi, tego akty czci nie zostana przyjete.nie wejdzie do raju.jesli te prawa naleza do niemuzulmanina, to powinno sie zyskac jego wybaczenie.Z tego wzgledu, ze niewierzacy nie uznaja siebie za niewierzacych, powiedziec niewierzacemu, ze jest niewierzacym (kafir), jest grzechem.W życiu pozagrobowym uratowac sie z praw niemuzulmanow jest ciezej niz uratowanie sie z praw muzulmanow.Jak zakazane jest szkodzic majatkowi, życiu niemuzulmanina, tak i zakazane jest napadac na ich kobiety, corki. pAtrzec na ich nogi, głowy (cialo) tez jest zakazane.Zakazane jest tez branie, używanie bez zezwolenia tego, co nalezy do niemuzulmanina. W sprawach ziemskich gniewac sie na niemuzulmanina jest zakazane. Powinno sie ich traktowac mile,łagodnie. İslam dal wolnosc niemuzulmanom w wykonywaniu przez nich ich aktow czci, spelnianie obowiazkow religijnych.Muzulmanin, ktory zyje w obcym kraju, nie powinien wystepowac przeciwko prawu tego kraju, zakazane jest jemu popelnianie przestepstwa.
religia: islam
itikad: sunna
mezheb: hanefi
źródło wiedzy: Ilmihal Seadet Ebediyye, http://www.dinimizislam.com , http://www.hakikatkitabevi.com
#2
Sposób postępowania, do którego respektowania są zobowiązani muzułmanie w ich kontaktach z chrześcijanami i żydami przedstawiony jest jasno w liście, który Wysłannik Allaha (sallallahu alejhi we sellem) osobiście kazał napisać i zwraca się w nim do wszystkich muzułmanów.

Oryginał tego listu podany jest w książce Feriduna Bega pt. Mecmû’a-i Münseât-üs-salâtîn, w pierwszym tomie, na trzydziestej stronie. Poniżej tłumaczenie tego listu:

„Pismo to zostało napisane, by poinformować o obietnicy danej wszystkim chrześcijanom przez Muhammeda, syna Abdullaha (sallallahu alejhi we sellem). Allah Najwyższy przekazał radosną nowinę, że posłał go jako Swoje miłosierdzie, by ostrzegł on ludzi przed gniewem Allaha Najwyższego i dał mu zadanie chronienia powierzeń wszystkich ludzi. Pismo to zostało napisane, by udokumentować przyrzeczenie właśnie tego oto Muhammeda (sallallahu alejhi we sellem) dane tym wszystkim, którzy nie są muzułmanami. Ktokolwiek postąpi niezgodnie z tym przyrzeczeniem, bez względu na to, czy będzie sułtanem czy kimś innym, uznany będzie za buntującego się przeciwko Allahowi Najwyższemu i drwiącego z religii islamskiej, i zasłuży na klątwę Allaha Najwyższego.

Jeśli jakikolwiek chrześcijański zakonnik (duchowny) lub podróżnik będzie ze względu na swoje obrządki religijne pościł w górach, w dolinie lub na pustyni, lub na łące, lub na jakiejś nizinie, lub na piasku, to ja z moimi towarzyszami, przyjaciółmi i razem z całą moją wspólnotą będę starał się o to, by mogli oni swobodnie swoje obowiązki spełniać. Oni znajdują się pod moją opieką.

Pomimo umów, jakie zawarliśmy z innymi chrześcijanami, zwalniam ich ze spłacenia wszystkich długów, podatków. Niech nie płacą dżizje, haraczu lub niech dadzą tyle, ile sami sobie życzą.
Nie stosujcie wobec nich przemocy, nie zmuszajcie ich!
Nie usuwajcie ich przywódców religijnych z ich stanowisk!
Nie usuwajcie ich z miejsc, gdzie spełniają swoje obrządki religijne!
Nie przeszkadzajcie tym z nich, którzy chcą podróżować!
Nie burzcie żadnej części ich zakonów [kościołów]!
Nie zabierajcie niczego z ich kościołów i nigdy nie używajcie tego do budowy meczetów.
Ten, kto nie będzie tego przestrzegał, ten nie będzie należał do słuchających słowa Allaha Najwyższego i Jego Proroka i popełni grzech.

Od tego, kto nie uprawia handlu i zajęty jest tylko obrządkami religijnymi bez względu na to, gdzie się znajduje, nie pobierajcie takich podatków jak dżizje (podatek od opieki i ochrony wojskowej), opłaty/kary i garamet (od długów).

Tych, którzy są na morzu i na ziemi, na wschodzie i zachodzie, od długów ja chronię. Oni są pod moją opieką. Dałem im gwarancję eman [zezwolenie].

Nie pobierajcie podatków od plonów od tych, którzy żyją w górach i są zajęci obrządkami religijnymi.

Nie przekazujcie również udziału z ich plonów do kasy państwa, ponieważ ich uprawy są przeznaczone po to, by mogli utrzymać się przy życiu, a nie dla dochodów.

Jeśli będziecie potrzebowali ludzi do prowadzenia wojny, to nie powołujcie żadnego z nich.

Jeśli pojawi się potrzeba pobrania dżizje [podatku od dochodów], to bez względu na ich bogactwo, wielkość ich majątku i posiadłości, nie pobierajcie podatku wyższego niż 12 dirhem [40g srebra] rocznie. Nie składajcie im kłopotliwych i uciążliwych propozycji.

Jeśli będziecie musieli z nimi negocjować, to traktujcie ich tylko z miłosierdziem, dobrocią, łagodnie. Opiekujcie się nimi, traktując ich zawsze z miłosierdziem i łagodnością!

Bez względu na to, gdzie to będzie, nie traktujcie w żadnym wypadku źle kobiet chrześcijańskich, które żyją w związku małżeńskim z muzułmaninem!

Nie stawajcie im na przeszkodzie w odwiedzaniu ich kościołów, dokonywaniu obrządków religijnych według ich religii!

Ten, kto nie będzie posłuszny tym nakazom Allaha Najwyższego i będzie postępował sprzecznie z nimi, będzie zaliczony do buntujących się przeciw nakazom Allaha Najwyższego i Jego Proroka (sallallahu alejhi we sellem).

Chrześcijanom będzie się pomagało w restaurowaniu ich kościołów. Ta umowa jest ważna do Dnia Sądu Ostatecznego, do końca świata nie zostanie zmieniona i nikt nie będzie postępował przeciwnie z nią”.

To przyrzeczenie zostało spisane w dziesiątym roku Hidżri, trzeciego dnia miesiąca Muharrem w Mesdżicie Seadet w Medynie przez Aliego (radyjallahu teala anh). Pod nim znajdują się podpisy:

Muhammed bin Abdullah Resulullah (sallallahu teala alejhi we sellem), Ebu Bekr bin Ebi-Kuhafe, Omar bin Hattab, Osman bin Affan, Ali bin Ebu Talib, Ebu Hurejre, Abdullah bin Mesud, Abbas bin Abdulmuttalib, Fadl bin Abbas, Zubejr bin Awwam, Talha bin Abdullah, Sa’d bin Mu’az, Sa’d bin Ubade, Sabit bin Kajs, Zejd bin Sabit, Haris bin Sabit, Abdullah bin Omar, Ammar bin Jasir (radyjallahu teala anhum edżmain).

[Jak widzicie nasz Wielki Prorok Muhammed (sallallahu alejhi we sellem) nakazał traktować bardzo łaskawie i miłosiernie wszystkich wyznawców innych religii i nie szkodzić kościołom chrześcijańskim, nie burzyć ich].



A teraz poniżej umieszczamy tłumaczenie przyrzeczenia eman Omara (radyjallahu anh) danego ludowi Ilja. [Chrześcijanie, Proroka Iljasa (alejhisselam) nazywają Eliasz, a miasto Jerozolimę nazywają Ilja].

„Ten list jest listem gwarancji eman danej przez Abdullaha Omara (radyjallahu anh) mieszkańcom Jerozolimy, dotyczy ich majątków, życia, kościołów, dzieci, chorych i zdrowych, i został napisany też ze względu na wszystkie inne narody.

I tak: Muzułmanie nie będą na siłę wchodzić do ich kościołów, nie będą palić i burzyć kościołów, jakiegokolwiek miejsca w kościele niszczyć, nie będą brać nawet odrobiny z ich majątków, nie będą używać wobec nich żadnej przemocy, żeby zmienić ich religię i sposób ich modlenia się w obrządkach religijnych i nie będą zmuszać ich do przyjęcia islamu. Nie doznają oni od żadnego muzułmanina nawet najmniejszej szkody. Jeśli sami będą chcieli opuścić miasto rodzinne, to zanim dotrą do celu, ich życie, majątki, cnota będą pod ochroną. Jeśli zechcą tutaj pozostać, to będą całkowicie bezpieczni. Będą płacić tylko dżizje, ciążący na mieszkańcach Jerozolimy. Jeśli niektórzy z mieszkańców Jerozolimy wraz z Bizantyjczykami zechcą się przesiedlić, zabierając ze sobą rodziny oraz majątek i opuszczą swoje kościoły i miejsca obrządków religijnych, to do czasu dojścia do celu, ich kościoły, koszty podróży i majątki będą pod ochroną. Od tych, którzy nie są tubylcami, bez względu na to, czy pozostają, czy też przesiedlają się, aż do czasu zbioru plonów nie będzie pobierany żaden podatek.

Nakazy Allaha Najwyższego i Jego Proroka (sallallahu teala alejhi we sellem) i dane słowa wszystkich kalifów islamskich, i całej wspólnoty muzułmańskiej są takie, jak napisane w tym liście”.
Podpisy: Kalif muzułmanów, Omar bin Hattab.
Świadkowie: Halid bin Welid, Abdurrahman bin Awf, Amr ibnil’As, Mu’awije bin Ebi Sufjan
religia: islam
itikad: sunna
mezheb: hanefi
źródło wiedzy: Ilmihal Seadet Ebediyye, http://www.dinimizislam.com , http://www.hakikatkitabevi.com


Skocz do:




Kontakt | Islam Sunna | Wróć do góry | Wróć do forów | Wersja bez grafiki | RSS