Ocena wątku:
  • 0 Głosów - 0 Średnio
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
Zakazy i nakazy dotyczące mukellef
#1
Lightbulb 
Zakazy i nakazy dotyczące mukellef

Nakazy i zakazy, o których informuje religia islamska, nazywa się „Ahkam-i Szeryjje” albo „Ahkam-i Islamijje”, albo „Ef’al-i Mukellefîn”. Jest ich osiem: fard, wadżib, sunna, mustehab, mubah, haram, mekruh i mufsid.

1- FARD: czyny nakazane wyraźnie i stanowczo w świętych ajetach przez Allaha Najwyższego. Opuszczenie fard jest grzechem. Ten, kto nie wierzy lub nie przywiązuje do nich wagi, stanie się niewierzącym. Są dwa rodzaje fard:

Fard-i Ajn: fard, który każdy muzułmanin mukellef, powinien wykonać osobiście. Do nich należy: zyskać iman, wykonywać ablucję, gusl, wykonywać codziennie pięć razy salat, pościć w miesiącu Ramadan, dać zekat, jeśli posiada się tyle majątku ile wynosi nisab[1] i udać się na pielgrzymkę. (Te fard znane są pod nazwą trzydzieści dwa fard i pięćdziesiąt cztery fard).

Fard-i Kifaje: fard, z którego odpowiedzialności zostaje się uwolnionym, jeśli zostanie wykonany przez kilku muzułmanów lub jednego, jak: odpowiedzenie na pozdrowienie, mycie zwłok, robienie salatu dżenaze, poprzez nauczenie się na pamięć całego Świętego Koranu zostać hafiz, prowadzić dżihad, poznać więcej wiedzy religijnej i technicznej potrzebnej w sztuce, handlu.


2- WADŻIB : czyny nakazane z taką stanowczością, co fard. Jednak ich dowody w Świętym Koranie nie zostały przedstawione tak wyraźnie, jak dowody dotyczące fard. Wadżib to takie czyny, jak: wykonywać salat witr i ijd [świąteczny], dać sadaka-i fıtr [jałmużnę w Ramadanie], złożyć ofiarę, jeśli posiada się tyle majątku, ile wynosi nisab. Moc orzeczenia wadżib jest taka jak fard. Opuszczenie wadżib jest tahrimem mekruh. Niewierzący w wadżib nie zostaje niewierzącym, jednak zasłuży na karę w Piekle.


3- SUNNA: Czyny nienakazane wprost przez Allaha Najwyższego, ale chwalone przez Szlachetnego Proroka (alejhisselam) lub stale przez Niego dokonywane, bądź przez Niego widziane i przez Niego akceptowane. Gardzić Sunną jest kufur. Ci, którzy nią nie pogardzają, ale jej nie robią, nie będą poddani karze. Jednak ten, kto bez powodu stale opuszcza Sunnę, otrzyma naganę i nie zyska sewab. Do Sunny należy: wypowiadać Ezan i ikamet, wykonywać salat ze wspólnotą, używać myswak podczas ablucji, urządzać poczęstunek weselny, obrzezać dzieci. Są dwa rodzaje Sunny:

Sunna Muekkede: silna sunna, czyli czyny, które Szlachetny Prorok robił ciągle, bardzo rzadko opuszczał. Do nich należy: sunna salatu porannego, pierwsza i ostatnia sunna salatu południowego, sunna salatu wieczornego, jak i dwurekatowa ostatnia sunna salatu nocnego. Te sunny absolutnie nie opuszcza się bez usprawiedliwienia. Zostanie kafir ten, komu się one nie podobają.

Sunna gajri Muekkede: czyny, które Szlachetny Prorok robił od czasu do czasu jako ibadet. Do nich należą: czterorekatowe salaty sunna salatu popołudniowego i pierwsza sunna salatu nocnego. Jeśli opuści się je nawet wiele razy, to nic nie potrzeba robić. Jednak, jeśli opuści się całkowicie bez usprawiedliwienia, stanie się to powodem zyskania nagany i nie zyskania orędownictwa. Sunna, która została wykonana przez jedną osobę z pięciu-dziesięciu osób i pozostali muzułmanie zostali uwolnieni z tego, nazywa się sunna alel-kifaje. Do nich należy: dać pozdrowienie, robić itikaf. Sunną jest wypowiedzenie besmele przed rozpoczęciem ablucji, jedzenia, picia i każdego błogoławionego czynu.


4- MUSTEHAB: nazywany jest również „mendub” i „adab”. Posiada taką moc jak sunna gajri muekkede. Czyny, których Szlachetny Prorok (alejhisselam) dokonał raz lub dwa razy, które lubił i które Mu się podobały. Do nich należy: nowo narodzonemu dziecku siódmego dnia nadanie imienia i ofiarowanie akika[2], noszenie ładnych ubrań, używanie pięknych zapachów. Ci, którzy wykonują te czynności, otrzymują mnóstwo sewab. Ci, którzy ich nie wykonują, nie będą ukarani i nie będą pozbawieni orędownictwa Proroka Muhammeda (alejhisselam).


5- MUBAH: czyny, które nie zostały nakazane, ani zakazane. Nie zostało poinformowane o nich, że są aktem czci lub grzechem. Za wykonywanie ich z dobrą intencją dostanie się sewab, za wykonywanie ze złą, zostanie się ukaranym. Do mubah należy: spać, jeść różnorodne dozwolone jedzenie, ubierać się w różne dozwolone ubrania. Jeśli czynności te wykonuje się z intencją stosowania się do zasad islamu, wykonywania nakazów, to stają się one dobrymi uczynkami. Tak jest z jedzeniem i piciem, gdy robi się to z zamiarem zyskania zdrowia i siły, by móc wykonywać akty czci.


6- HARAM: czyny, które zostały wyraźnie zakazane przez Allaha Najwyższego w Świętym Koranie. Czynienie i korzystanie z tego, co jest haram, zostało stanowczo zakazane. Ten, kto nazywa to, co jest zakazane, że jest dozwolone lub na odwrót, to traci swą wiarę i zostaje niewierzącym. Należy unikać tego, co jest zakazane. Haram jest ciężkim grzechem. Są dwa rodzaje haram:

Haram li-ajnihi: morderstwo, cudzołóstwo, stosunki homoseksualne, hazard, picie każdego rodzaju napojów alkoholowych i krwi, kłamanie, kradzież, jedzenie wieprzowiny i padliny, wychodzenie kobiet na zewnątrz z odsłoniętą głową, ramionami i nogami. Jeśli, popełniwszy któryś z tych grzechów, wypowie się besmele lub będzie się wierzyło, że jest to dozwolone albo nie przywiąże się wagi do tego zakazu Allaha, to zostanie się niewierzącym. Jeśli się wierzy, że jest to haram, a popełniając odczuwa lęk, to nie zostanie się niewierzącym. Jednak będzie się zasługiwało na męki piekielne. Jeśli będzie się obstawało przy popełnianiu tego, a się umrze, nie wyrażając skruchy, to przyczynić się to może do śmierci bez wiary.

Haram li-gayrihi: to, co w swoim pierwotnym stanie jest helal, lecz ze względu na czyjeś prawa staje się haram. Np. wejść do czyjegoś sadu i bez pozwolenia zrywać i jeść owoce, kraść i korzystać z kogoś sprzętów domowych, pieniędzy, nie pilnować powierzonych rzeczy, zarabiać pieniądze na łapówkach, naliczając lichwę i uprawiając hazard. Jeśli ktoś, kto czyniąc te czynności wypowie besmele albo nazwie je helal to nie stanie się niewierzącym. Ponieważ są to prawa osoby, która otrzyma za nie rekompensatę. Na pokrycie czyjegoś prawa, którego wartość można wyszacować w srebrze o ciężarze pięciu i pół ziarenka jęczmienia (jednego dank) zostaną zabrane przez Allaha Najwyższego w Dniu Sądu sewab, jaki uzyskało się za wykonane wraz z innymi siedemset rekatów salatu, zaakceptowanych przez Allaha Najwyższego. Te sewab zostaną przekazane pokrzywdzonemu. Unikanie haram jest wartościowsze od wykonywania aktów czci. Dlatego też należy poznać to, co jest haram i unikać tego.


7- MEKRUH: czyny niepodobające się Allahowi Najwyższemu i Prorokowi Muhammedowi (alejhisselam), zmniejszające sewab za akty czci. Są dwa rodzaje mekruh:

Tahrimem mekruh: nie wykonanie tego, co jest wadżib. Mekruh, które są bliskie haram. Za popełnienie ich, zostanie się ukaranym, jak np. za wykonywanie salatu, kiedy słońce wschodzi, sięga zenitu lub zachodzi. Świadomie wykonujący je jest grzesznikiem i buntownikiem. Zasłuży na karę w Piekle. Do wadżib należy wykonanie ponownie salatu, jeśli opuściło się w salacie wadżib lub popełniło tahrimem mekruh. Jeśli popełni je przez pomyłkę, zapominając o nich, to wykonać powinien w salacie sedżde sehw.

Tenzihen mekruh: czyny bliskie czynom dozwolonym albo te, których lepiej jest nie czynić niż uczynić. Z nimi jest tak, jak nie wykonywanie Sunny Szlachetnego Proroka, którą On sam bardzo rzadko opuszczał albo jak z mustehab.


8- MUFSID: czyny unieważniające w islamie znany czyn lub rozpoczęty ibadet, jak unieważnienie: iman i salatu, nikah i hadżdż, zekat i kupno-sprzedaż. I tak np.: przeklinanie Allaha Najwyższego i Jego świętych ksiąg jest bluźnierstwem i unieważnia wiarę; śmianie się podczas salatu unieważnia salat i ablucję; a w czasie postu świadome jedzenie i picie, unieważnia post.

Ten, kto wykonuje fard, wadżib i Sunnę, unika haram i mekruh, zyskuje nagrodę, sewab. Grzechy zapisywane są temu, kto popełnia haram, mekruh i nie czyni fard oraz wadżib. Nie popełnienie jednego haram jest wartościowsze od robienia fard. Sewab za czynienie fard są większe od tych, jakie zyskuje się za unikanie mekruh. Sewab za unikanie mekruh są większe od tych, jakie zyskuje się za czynienie Sunny. Wśród mubah te, które podobają się Allahowi Najwyższemu, nazywa się Hajrat i Hasenat. Ci, którzy je czynią obdarzani są również sewab, jednak są one mniejsze od sewab uzyskanych za wykonywanie sunny.

--------------------------------------------------------------------------------

[1] nisab – granica bogactwa wg religii.

[2]akika – ofiara dziękczynna za dziecko.
#2
Kogo nazywa się mukellef?
Zdrowego umysłowo mężczyznę i zdrową umysłowo kobietę, którzy osiągnęli wiek dojrzałości, nazywa się mukellef. Mukellef ponosi odpowiedzialność za przestrzeganie nakazów i zakazów Allaha Najwyższego. W islamie zostało nakazane tym, którzy należą do mukellef, najpierw zyskać wiarę, a następnie wykonywać ibadet. Oprócz tego powinno unikać się tego, co jest haram i mekruh.
Rozum jest siłą pojmowania. Został stworzony, aby rozróżnić to, co pożyteczne, od tego co szkodliwe. Rozum jest jak przyrząd pomiarowy. Rozróżnia lepszą spośród dwóch dobrych rzeczy oraz gorszą spośród dwóch złych. Mądry człowiek to nie tylko ten, kto rozumie różnicę pomiędzy dobrem a złem. Mądry człowiek, gdy zobaczy dobro, to lgnie do niego, a gdy zobaczy zło, to go unika. Rozum jest jak oko, a islam jak światło. Jeśli nie będzie światła, to oko nie będzie w stanie zobaczyć.
Wiek dojrzałości u chłopców rozpoczyna się po skończeniu dwunastego roku życia. Istnieją oznaki świadczące o wejściu przez chłopca w wiek dojrzałości. Jeśli się ich nie dostrzeże, to gdy osiągnie wiek piętnastu lat, uznaje się go za dojrzałego w religii.
Wiek dojrzałości u dziewczyn zaczyna się po osiągnięciu dziewiątego roku życia. Jeśli nie zauważy się u dziewięcioletniej dziewczynki żadnego znaku dojrzałości, to gdy osiągnie ona piętnaście lat, uznaje się ją za dojrzałą.

Nakazy i zakazy religii islamskiej dotycza wszystkich tych, ktorzy sa mukellef. Takie same sa dla tych, co stali się mukellef osiagajac wiek dojrzalosci jak i dla tych, ktorzy zostali mukellef pozniej (np. konwertyci).

Jesli chodzi o akike, ktora nalezy do czynow mustehab (za zrobienie zyska sie sewab, a jesli sie nie zrobi, to nie zostanie sie ukaranym), mozna ja wykonac swojemu dziecku w dowolnym czasie, mozna tez zrobic samemu sobie, kiedy sie zechce.
Nasz Prorok (sallallahu alejhi we sellem) wykonal akike dla siebie po tym, jak zostal prorokiem. Konwertyta, jesli chce, to moze zrobic dla siebie akike. Akika nie jest okreslona wiekiem, czasem, a wiec w kazdym wieku muzulmanin moze ja wykonac. Nie jest czynem, ktory wykonuje sie tylko w pewnym okresie czasu, do ilus tam lat. Nie jest tez czynem, ktory koniecznie powinno sie spelnic.
religia: islam
itikad: sunna
mezheb: hanefi
źródło wiedzy: Ilmihal Seadet Ebediyye, http://www.dinimizislam.com , http://www.hakikatkitabevi.com
#3
a w jakim wieku jet obowiazek modlitwy u dzieci? 12 lat dla chlopcow?
#4
Dzieci najpierw, tj nim pojda do szkoly, powinno sie nauczyc czytac Swiety Koran, potem nauczyc je zasady islamu i wiary.
A od siodmego roku zycia powinno zaczac sie je przyzwyczajac do salatu. Te salaty sa wtedy dla nich nafile (nieobowiazkowe).
Salat staje sie obowiazkiem z wejsciem w okres dojrzewania, tj. jesli u chlopca dwunastoletniego zauwazy sie znaki dojrzewania (mutacja głosu, zarost), to salat wtedy jest dla niego obowiazkiem.
religia: islam
itikad: sunna
mezheb: hanefi
źródło wiedzy: Ilmihal Seadet Ebediyye, http://www.dinimizislam.com , http://www.hakikatkitabevi.com


Skocz do:




Kontakt | Islam Sunna | Wróć do góry | Wróć do forów | Wersja bez grafiki | RSS